QUARANTINE

Το τελευταίο καλό θρίλερ που είδα εδώ και κάποιους μήνες.
Το Quarantine είναι ένα κλειστοφοβικό διαμαντάκι που πέρασε απαρατήρητο από τις ελληνικές αίθουσες στις αρχές Δεκεμβρίου και που έχει κάποια στοιχεία που το κάνουν μοναδικό . Να πω βέβαια ότι πρόκειται για το remake η την αμερικάνικη έκδοση αν προτιμάτε του Ισπανικού «Rec» , που κι αυτό προβλήθηκε το καλοκαίρι στην Ελλάδα και το οποίο δυστυχώς δεν το είδα. Για να μπορέσω να αξιολογήσω το remake θα έπρεπε να έχω δει το original. Νόμος. Αλλά υπόσχομαι να το δω σύντομα.
Για αρχή, να πούμε ότι δεν έχει Music Credits. Ναι, δεν ακούγεται πουθενά μουσική, ούτε σαν χαλί. Και πώς να έχει, αφού είναι ένα Blair Witch Project σε κτίριο. Μια ρεπόρτερ (Jennifer Carpenter, μια καχεκτική μελαχρινή που έπαιξε στο The Exorcism of Emily Rose ως Εμιλυ Ροουζ) κάνει ένα ρεπορταζ-χαβαλε-καμακι σε ένα Πυροσβεστικό Σταθμό στο κέντρο του Λος Άντζελες. Μαζί με τον μαύρο κάμεραμαν , ακολουθούν τους πυροσβέστες μέχρι και στο μπάνιο. Μέχρι που αυτοί καλούνται να σπεύσουν σε ένα κτίριο , όπου μια γιαγιά έχει αναστατώσει τους ενοίκους. Κλειδώνονται μέσα και … αρχίζει ο τρόμος. Ο κάμεραμαν τραβάει τα πάντα, ακόμα κι όταν παλεύει ο ίδιος με μεταλλαγμένους που θέλουν να δαγκώσουν ότι κινείται. (Καλή σκηνή όταν σκοτώνει ένα με τη κάμερα και αυτή γράφει με πιτσιλιές από ..ξέρετε.) Η κοπελιά έχει χεστεί επάνω της , και μαζί της κι εμείς, όχι τόσο από τα ‘ζομπι’ αλλά από το περιβάλλον. Σκοτάδι, πόρτες παντού, και όλα αυτά σε πρώτο πλάνο με τη κάμερα στον ώμο.
Post a Comment